باشد ارادهء آن خلاف ظاهر روايت است زيرا حضرت در مقام تفسير آيه ، سبيل را به حجت تفسير نموده‌اند حال اگر بگوييم معناى آن تنها حجت نيست بلكه عنوانى كه قدر مشترك ميان حجت و عنوانى ديگر است مىباشد مرتكب خلاف ظاهر شده‌ايم . بنابراين حمل حجت بر معنايى كه جامع ميان آن و ملكيت باشد باعث تكلف است . خلاصه اينكه ، شيخ در كلامش به دفاع مفتاح الكرامه از دلالت آيه بر مسأله مورد بحث توجه داشته و آن را رد نموده و بيانش مختار آقاى بجنوردى را هم مخدوش مىسازد . نتيجه اينكه ، نه آيهء « وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ » دلالت بر نفى ولايت كافر بر مسلمان مىكند و نه آيهء « وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا » . ادامهء بحث در جلسهء آينده ، انشاء اللَّه . « * و السلام * »